Posty

Wyświetlam posty z etykietą Czytanki

Short Stories in Italian for Intermediate Learners

Obraz
Otto breve e piuttosto stupide storie in italiano. La grammatica è più difficile perché è per studenti del livello dal B1 al B2. Ma il stile rimane sempre lo stesso, purtroppo. Comunque ho trovato tre storie più interessante del resto - "Il mio amico Titan", "La cittadina di Skull Tooth" e "La sfida per il comando". Sono rispettivamente una fantascienza semplice, uno western e una storia sui mostri.  Info per persone non vedente: la copertina è azzurra e mostra una ragazza con un gelato in mano, nella una barca a Venezia. Il disegno è semplice e i colori vivaci. 

Muminki i duża powódź

Obraz
Prawdziwa bajka. Wszystko ma tu złagodzone kanty i nawet najstraszniejsze przeżycia kiedyś się kończą. O dziwo spodobała się Drugorodnemu. Może zaczyna dostrzegać sens fikcji? Info dla osób niewidomych: zarówno okładka, jak i ilustracje wewnątrz książki to dzieło Tove. Tylko ta pierwsza jest kolorowa. Mamy na niej Muminka z mamą, idących przez ciemny las pełen ogromnych roślin i jeszcze większych drzew. Ale i świecących na bladoróżowo kwiatów. I różnych stworzeń - takich jak zwierzaczek i zupełnie innych. 

Morderstwo odbędzie się

Obraz
Nie tak wciągająca jak "Zwierciadło pęka w odłamków stos". Trzyma poziom dzięki eleganckiemu językowi i higienicznym opisom śmierci. Czegoś jednak mi w niej zabrakło.  Lubię pannę Marple, ale może nadszedł już czas, by poznać Herkulesa Poirot? Info dla osób niewidomych: okładka utrzymana jest w stonowanych odcieniach czerwieni, turkusu, bieli i brzoskwini. Na środku stoi wieża ratuszowa z zegarem. Wokół latają ptaki. Rysunek otacza obwódka w kwiatki. Całość jest lekko zgeometryzowana. 

Magiczne tenisówki mojego przyjaciela Percy'ego

Obraz
Przyjaźń, przełamywanie własnej słabości, humor, wzruszenie. Kompletnie różne osobowości i rodziny. Potęga wiary w magiczny przedmiot. Jej mroczne oblicze. Dorastanie.  Nieźle się to czyta. Chętnie sięgnę po drugą część trylogii. Info dla osób niewidomych: na bordowym tle widać różne szare przedmioty. Przede wszystkim tenisówki z tytułu, ale także skrzynkę pocztową, szpulkę nici i igłę, szafę, gramofon z płytą, samochód zabawkę, telefon tarczowy, plaster. Wszystkie one zajmują poczesne miejsce w niniejszej opowieści. 

Księga Ludensona

Obraz
Żywy, barwny język. Nieco dziecinne ilustracje. Wartka, zazębiająca się akcja. Sprawne prowadzenie postaci. Współczesność zgrabnie złączona z baśniowością. Drugorodny wytrwale słuchał, mimo że zwykle woli książki wiedzowe. Dla mnie była to uczta. Info dla osób niewidomych: czerwona okładka stylizowana jest na starą księgę. Tytuł żółty, wypisany niby starodawną czcionką. Ze środka, spod tytułu, z romboidalnego okienka patrzą na nas główni bohaterowie - Natalia, Marta, Mania, Ludenson i Jacek. Z boku rombu spogląda Stefan Jettecki. Książka świetnie nadaje się do czytania na głos, więc audiobook byłby niezłym pomysłem. A jeszcze lepiej słuchowisko. 

Pan raczy żartować, panie Feynman!

Obraz
Autor bardzo lubi się chwalić, co można zrozumieć u tak uzdolnionego człowieka. Kłopot w tym, że jakoś mnie to nie porywa. Porzuciłam bez żalu. Info dla osób niewidomych: okładka to zdjęcie portretowe Feynmana przerobione na rysunek pastelami suchymi. Mało oryginalne. 

Hamak ze stanika

Obraz
Umiarkowanie interesujące wywiady z dziećmi w wieku od 9 do 15 lat. Na każdy temat. Kim są, co lubią, a czego nie, co sądzą o szkole i dorosłych, co robią w wolnym czasie, a co na co dzień, jakie mają stosunki z rówieśnikami, co je śmieszy, czego się boją, o czym śnią, jaką książkę chcieliby napisać lub choć przeczytać, co radzą światu i wreszcie, o co "ciocia" powinna ich jeszcze zapytać. Lektura nieobowiązkowa. Mogłaby być lepsza, gdyby podano wiek każdego rozmówcy. Imię prawdziwe lub zmyślone. Jakieś tło, jak do tego doszło, że "ciocia" z nimi rozmawia. I co zrobiła z niektórymi dość niepokojącymi wypowiedziami (przemoc w rodzinie czy szkole). Info dla osób niewidomych: okładka to czarnobiałe zdjęcie lekko uśmiechniętej dziewczynki w kwiatowej opasce na włosach, krótkiej sukience w kratkę, z deskorolką w rękach. Z tyłu widać jakieś domy. 

Jak zawsze

Obraz
Reread i to udany. Większość szczegółów wyleciała mi z głowy, więc odkrywałam tę książkę na nowo. Jeśli ktoś lubi historie alternatywne, mnożenie scenariuszy, emocje w parach (a nawet w trójkątach i innych figurach geometrycznych), grę obyczajów, francuski i ironię, to jest spora szansa, że przeczyta tę powieść z przyjemnością równą mojej. Kto zaś o Polsce czy ludziach starszych potrafi myśleć wyłącznie z nabożeństwem, ten niech lepiej sobie lekturę odpuści. Komu chce się czytać tłumaczenie, temu podrzucam linka do Babelio.fr.  https://www.babelio.com/livres/Miloszewski-Te-souviendras-tu-de-demain-/1156778 Info dla osób niewidomych: okładka przedstawia damski tułów w czarnym gorsecie przyozdobionym sylwetkami budynków. Pozostałe kolory to niebieski, czerwony i biały. Nieprzypadkowo.

Lata 20.Gettyimages

Obraz
Album z serii "Dekady XX wieku". Jeszcze jeden dowód na to, że często obraz mówi więcej niż tysiąc słów. Choć komentarze pod zdjęciami to i owo podpowiadają.  Przy okazji można polskie i niemieckie tłumaczenie porównać z angielskim oryginałem. A to już dodatkowa przyjemność.  Info dla osób niewidomych: na okładce widnieje para tancerzy w ubraniach z epoki. On w garniturze, ona w sukience za kolano, o włosach obciętych na pazia, w butach na obcasie. Ich ciała rzucają cień na ścianę. Fotografia jest czarno-biała, jak wszystkie w albumie. Kolorowych wtedy jeszcze nie wynaleziono.

Życie warte życia. Esej o samobójstwie, czymś typowo ludzkim

Obraz
Ważna książka o tym, dlaczego chcemy lub nie chcemy żyć. Co z tym robimy, z czyją ewentualną pomocą. O różnicach kulturowych i majątkowych. O sposobach zapobiegania samobójstwom. O godności i miłości, która chroni, choć nie zawsze wystarcza.  Po "Człowieku w poszukiwaniu sensu" Frankla, to druga tak poruszająca książka dla mnie. Link do tamtej recenzji  https://klubkonikowwiatrembujanych.blogspot.com/2022/10/dziwnie-czyta-sie-tak-esencjonalne.html?m=1 Info dla osób niewidomych: okładka jest fioletowo-brzoskwiniowa, z wytłoczonym przyciskiem pauzy na środku. Tytuł i nazwisko autora, szwedzkiego psychiatry, są białe. 

Głośnik w głowie. O leczeniu psychiatrycznym w Polsce

Obraz
Reportaż o pacjentach, obecnych i byłych. O ich rodzinach. A także o lekarzach, pielęgniarkach, terapeutach środowiskowych. O nielicznych asystentach zdrowienia. O reformie opieki psychiatrycznej, zatrzymanej na samym jej początku. O nadziei i jej braku. O zwykłych ludzkich sprawach. Choć niekiedy szokujących, jak historia Magdy. Info dla osób niewidomych: okładka jest zielona, ze zdjęciem kogoś leżącego na szpitalnym łóżku. Kogoś całkowicie zakrytego kołdrą. Obok łóżka okno, na podłodze kapcie. Raczej męskie. 

Psie sucharki

Obraz
Poradnik dla psijaciół i ciekawskich. Pigułka wiedzy okraszona humorem. Całkiem niezły, co mówię jako osoba psiosceptyczna (czytaj: lekka bojączka, raz w życiu psa wyprowadziłam i byłam pod wielkim wrażeniem jego osobowości) i kociocentryczna (koty rządzą co osobom bojaźliwym bardzo ułatwia sprawę).  Info dla osób niewidomych: na okładce mamy czarno-biały rysunek jamnika utytłanego w błocie. Wyraźnie zadowolonego z życia. 

Le cronache di Narnia. Il leone, la strega e l'armadio

Obraz
Una storia molto tradizionale piena di associazioni christianici. Non mi piace come "Il nipote del mago", ma posso accettare come un esercizio in lingua italiana. Solo come un esercizio per essere sincera.  Info per persone non vedente: la copertina è gialla come due ragazzine (Susan e Lucy) sul leone (Aslan). Sopra c'è il bosco e un lampione, il segno distintivo della serie. Tra il bosco e il leone c'è il titolo del libro. 

Solo

Obraz
Osiemnaście opowiadań o samotności kobiet, o różnych jej odcieniach. Smutek, melancholia, szczypta poczucia humoru. Nierzadko rozpacz. Nie wiem po co je czytałam. Po co mi to było. Papużankę muszę sobie dawkować. Bo u niej nigdy nie jest łatwo. Za to zawsze ciekawie. Z wyczuciem.  Info dla osób niewidomych: na okładce widnieje czarnobiałe zdjęcie pary młodych ludzi, obejmujących się nawzajem. Twarz chłopaka jest częściowo zamazana żółtą kredką. Tytuł książki jest pod spodem. Jest żółty, wycięty z papieru i rozdarty w poprzek. 

Ten się śmieje, kto ma zęby

Obraz
Dosadny, często wulgarny język. Tak zwana mocna kobita w głównej roli. I odejście jej męża jako temat wiodący. Nie podeszło mi to w ogóle. Nawet jej nie skończyłam, a zwykłam kończyć książki. Nawet te odpychające. Ta była za bardzo. Info dla osób niewidomych: na okładce są dwie nagie kobiety, zwrócone do siebie ciałami. Obie mają zamknięte oczy. Jedna jest ruda, o falowanych włosach, a druga o krótkich i jasnych. Nie mam pojęcia jaki to ma mieć związek z treścią książki. 

Życie i wczasy

Obraz
Nierówne, niezłe, zabawne, dołujące, miejscami nijakie. Komiksy autobiograficzne Anny Krztoń. Rysowane bez silenia się na wielką artystkę.  Więcej o autorce  https://culture.pl/pl/tworca/anna-krzton Info dla osób niewidomych: okładka przedstawia Annę siedzącą na regale z książkami. Kolory stonowane, kreska niby niedbała, lecz wyrobiona. Komiksy w środku są czarnobiałe, część z rastrem. 

Złodziej czasu

Obraz
Książka, w której pełno jest wszystkiego. Ludzi, nie całkiem ludzi, niby ludzi, rozważań o ich naturze i o naturze czasu. A gdy robi się zbyt serio, Pratchett nakłuwa ten balonik jednym celnym zdaniem.  W moim osobistym rankingu nadal prowadzi "Wiedźmikołaj", lecz "Złodziej czasu", jego subtelniejszy młodszy brat, jest tuż za nim.  Info dla osób niewidomych: na okładce mamy Śmierć z krukiem Miodorzekłem, sprzątacza Lu-tze i jego ucznia Lobsanga. Oraz Igora, który każdym swoim pojawieniem się kradnie show. 

Jak wychować nazistę

Obraz
Reportaż z 1941 roku jak kubeł zimnej wody wyjaśnia jak łatwo można ulepić nazistę z tego oto małego chłopca i tej oto małej dziewczynki. Wystarczy wszystko dobrze przemyśleć i sumiennie wdrożyć. Wystarczy wiedzieć jak grać na emocjach. I mocno w to wszystko wierzyć. "Pozwólcie dzieciom do mnie przyjść" rzekł podobno Hitler, zbawca niemieckiego narodu. Kto następny? Info dla osób niewidomych: na czerwono białym tle jest zdjęcie małych chłopców w mundurach, zapewne Pimpfów, nachylonych nad małym czarnym kotkiem. Chłopcy są uśmiechnięci i wyraźnie nim zainteresowani. Jeden głaszcze kotka.

Penelopiada

Obraz
Chciałam kupić tę książkę w oryginale, lecz okazała się zbyt droga. Wypożyczyłam więc jej polskie tłumaczenie i... zawiodłam się.  Radość z rozumienia tekstu zastąpił dystans. To bardziej wprawka niż pełnoprawne dzieło literackie. Po autorce trylogii Madd Addam i "Opowieści podręcznej" spodziewałam się więcej. Mamy tu Penelopę - zgorzkniałą kobietę w chyba średnim wieku. Służki niesłusznie pozbawione życia. Odysa - bardziej cwaniaczka i kobieciarza niż herosa. A także Helenę, wieczną uwodzicielkę. I całkiem zabawny obraz zaświatów. Info dla osób niewidomych: okładkę zdobi komiksowy portret Penelopy. Młodej i pięknej, więc nieszczególnie podobnej do pierwowzoru. Ale okładka ma sprzedawać książkę, to i musi atrakcyjnie wyglądać.

Cukry

Obraz
Jest to książka o tym, jak to jest być osobą nietypową i tylko trochę podobną do człowieka. Osobą, której strasznie zależy, by inni ją polubili. A jednocześnie osobą, która z trudem innych znosi.  Osobą, która pisze tak dobrze, jak źle rozmawia. Kruchą, ciut dziką i jakoś tak bardzo bliską.  Info dla osób niewidomych: okładka przedstawia tygrysopsa, z językiem i pazurami na wierzchu. Oraz z głupią miną. Widać go na czarnym tle. Tytuł jest czerwony, imię nazwisko autorki białe. Po lewej logo wydawnictwa, Cyranki. Z okładki obłazi folia i ogólnie jest to książka trochę zaczytana.