Biała magia
Zbiór opowiadań napisanych przez Maud między rokiem 1897 a 1934. Odnaleziono je wiele lat po jej śmierci i po raz pierwszy opublikowano w Kanadzie w roku 1990.
Widać w nich fascynację parapsychologią, silną emocjonalność (czułostkowość wręcz), konserwatyzm, umiłowanie piękna i ogromny idealizm. Zestawiwszy te krótkie utwory z wiedzą o życiu autorki, otrzymujemy podręcznikowy przykład eskapizmu.
Lektura tylko momentami była dla mnie przyjemna. Trzymał mnie przy niej głównie upór i to, że cały tomik jest dość cienki. Pierwsze dwa tomy o Ani z Zielonego Wzgórza to przy nim arcydzieła.
Info dla osób niewidomych: na trawiastozielonym tle nazwisko autorki i tytuł książki wypisane są żółtym, fantazyjnym fontem. Na środku okładki widnieje oprawiona w żółtą ramkę reprodukcja widokówki z młodą kobietą trzymającą bukiet kwiatów. Kobieta ma włosy ułożone w fale, podwinięte tak, że nie widać ich końców. Nosi sukienkę z krótkim rękawem, ozdobioną sztucznymi kwiatami i koronką przy dekolcie. Jej fryzurę dodatkowo zdobi opaska.
Nie wiem, w którym roku powstało to zdjęcie, lecz styl sugeruje początek dwudziestego wieku.
myślę, że nawet jeśli odczuwamy trud w czytaniu książki, jej zawartość z jakiegoś powodu powstała. Może sporo mówić o Autorce, przy okazji i o nas - czytających. Nie wszystko co dobre smakuje (od razu lub kiedykolwiek), a jest dobre. Nie wszystko co niepotrzebne takim się dla odbiorców objawia. Pozdrawiam i dziękuję.
OdpowiedzUsuń